ความทรงจำ ณ เมือง Since&For

บทที่ 14

ความทรงจำ ณ เมือง Since&For

พระนาง Queen of Sentence

กำลังเสวยพระสุธารสชา ณ พระที่นั่งริมน้ำอยู่นั้น

ก็ทรงคิดรำลึกไปถึงเรื่องราว เมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์

พระชันษาได้ 15 ขวบปี ณ เมือง Since&For

(Present Perfect Tense)

เสด็จย่า Queen of Ask ครั้งยังทรงพระชนม์ชีพ

มักจะทรงพาเชื้อพระวงศ์ แลเหล่าข้าราชบริพาร

มาแปรพระราชฐาน ยังเมือง Since&For

เมือง Since&For

อยู่ไม่ห่างจากเมืองหลวงเก่า ก็คือ เมือง Tense

ประมาณ 50 กิโลเมตร

เป็นที่ตั้งของพระราชวังฤดูร้อน

ณ ที่แห่งนั้น

เป็นสวนทานตะวันแห่งราชสำนัก Land of Ask

จนมาถึงยุคของพระนาง Queen of Sentence

ใครก็ตาม ที่ได้เดินทางมายังเมืองแห่งนี้

ต่างก็ชื่นชมในทัศนียภาพ และความมีมิตรไมตรีของชาวเมือง

เช้าวันหนึ่งของการเสด็จแปรพระราชฐาน

องค์หญิง Princess of Sentence

ซึ่งปัจจุบันคือ Queen of Sentence

กำลังชื่นชมต้นไม้ใบหญ้า ณ ทุ่งทานตะวัน ในพระราชอุทยาน

(Past Continuous Tense)

ก็ทรงสะดุดพระเนตรเข้ากับ (While)

เด็กชายเล็ก ๆ คนหนึ่ง อายุราว ๆ 5-6 ขวบ

กำลังนั่งเพาะชำกล้าดอกทานตะวัน

อย่างขะมักเขม้น (Past Continuous Tense)

สักครู่หนึ่ง

ก็มีชายชรา เดินเข้ามาบอกกับเด็กชายนั้นว่า

“กลับบ้านเจ้าเร็วเข้า แม่ของเจ้ากำลังจะสิ้นใจแล้ว

เจ้า Future”

เด็กชายรีบวางมือแล้ววิ่งไปอย่างลุกลี้ลุกลน

องค์หญิงทรงรู้สึกฉงนสนเท่ (Past Perfect Tense)

ในความตั้งอกตั้งใจของเด็กชายคนนั้น

เมื่อกลับยังที่พำนัก

เธอก็ยังรู้สึกว่า เด็กชายมีความตั้งใจเกินกว่าอายุจริงของเขา

จนทำให้เธอ ทรงประสงค์จะรู้จักกับเด็กชายคนนั้น

เสียจริง

วันต่อมา

เมื่อองค์หญิง กลับไปที่แห่งนั้น อีกคราก็ไม่พบกับเด็กชายคนนั้น

เธอจึงได้แต่หวนนึกถึงคำพูดแว่ว ๆ ที่ได้ยินเมื่อวาน

ของชายชรากับเด็กคนนั้น ก็เท่านั้น